Aktuelles
s Äffli

Im Urwald hoggt en Äffli uf eme Baum und trotzt. s isch unzfriede mit allem, allne und au mit sich sälber.
D Familie will uf Bsuech zu Fründ. s Äffli aber töibelet, wott nit mit, sondern lieber in ere Fliege noche jage, oder mit em Schweschterli und de Kamerädli umetolle, uf de Bäum umeklättere, oder doch lieber fuul in dr Sunne liege.
Es fühlt sich vo syne Wünsch hi und här zoge und weiss nüm, was es söll mache. Alles zämme glychzytig wär halt schön. Aber das goht irgendwie nit. Drum schreit s, luegt trotzig in Bode und fletscht d Zähn, wyl s nit so goht, wie s will. Drum isch s schregglig unglügglig und au truurig.
E so - verpasst s doch immer öpis!
Enttüscht rollt s sich in dr Sunne an eme schöne Plätzli y und schloft. Plötzlig träumt s:
Es isch im SchlarAFFEland, wo alli Wünsch erfüllt wärde.
Uf ere lange Liane rytet s hi und här. Do surrt em e Fliege um e Kopf. Die will s grad fange. Sofort wachst e zweits Äffli us ihm use und jagd d Fliege, währenddäm äs wyterhi rytet. Es kriegt Durscht. E dritts Äffli wachst us em use und löscht am Bächli sy Durscht. Vom schpiele wird s müed und e vierts Äffli wachst us em use und legt sich am ene schöne gmüetlige Plätzli zum Schlofe nieder. Do fliegt e Vogel uf dr nägscht höcher Ascht. s Äffli will grad zue nem uffe klättere. Do wachst e nägschts Äffli us em use und macht s grad. Und e so goht s wyter und wyter und schynt ändlos und nüm welle ufhöre.
Em Äffli wird s langsam unheimlig. Es bekunnt Angscht, begryft nit, was mit em gscheht. Im Kopf isch es ganz durenander und drum isch es au todmüed. Sy ganze Körper fangt a zugge und dr Kopf tuet em Weh vor Ufregig. Do dra verwacht s.
Ganz verwunderet luegt s Äffli umenander. Nimmt e tiefe Schnuufer vor Erliechterig. Schtoht uf, schüttlet sich, setzt sich e Momänt in Schatte uf e schöne Ascht und erholt sich langsam vo sym Schregge und frogt plötzlig ganz interessiert: Wenn göhn mir ändlig zu unsere Fründ?
YGL





